درباره نویسنده
صادق زیباکلام مفرد در ۲۲ خرداد ۱۳۲۷ در محله بازارچه آب‌منگول تهران در خانواده‌ای با گرایش‌های سنتی و مصدقی متولد شد. او پس از اخذ دیپلم، برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی شیمی در دانشگاه برادفورد به پایان رساند. او در دوران دانشجویی خارج از کشور وارد مبارزات سیاسی ضدحکومت پهلوی شد و در تابستان ۱۳۵۳ در سفری به ایران توسط ساواک بازداشت و به حبس محکوم شد.
پس از آزادی در سال ۱۳۵۵، ساواک مانع خروج او برای اتمام دوره دکتری مهندسی شیمی شد؛ از این رو در دانشکده فنی دانشگاه تهران به عنوان مربی استخدام شد. زیباکلام پس از پیروزی انقلاب و در سال ۱۳۶۳ برای ادامه تحصیل مجدداً به انگلستان بازگشت، اما با یک چرخش کامل رشته تحصیلی خود را به علوم انسانی تغییر داد و در دانشکده صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد موفق به اخذ کارشناسی ارشد و سپس دکترای علوم سیاسی با تز «انقلاب اسلامی ایران و فلسفه سیاست غرب» شد.
با بازگشت به کشور در سال ۱۳۶۹، زیباکلام به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درآمد. نقطه اوج حضور فکری او با نگارش کتاب جریان‌ساز «ما چگونه ما شدیم؟» در اوایل دهه ۱۳۷۰ رقم خورد؛ کتابی که نگاه نسلی از پژوهشگران و دانشجویان را به تاریخ و چرایی عقب‌ماندگی کشور دگرگون کرد. او در طول سه دهه اخیر با مواضع صریح، سخنرانی‌های آتشین، انتشار نامه‌های بی‌پروا به مقامات ارشد کشور، نامزدی در برخی انتخابات‌ها و مواجهه با احکام قضایی متعدد، یکی از خبرسازترین و تأثیرگذارترین چهره‌های روشنفکری عمومی معاصر ایران بوده است.
پس از آزادی در سال ۱۳۵۵، ساواک مانع خروج او برای اتمام دوره دکتری مهندسی شیمی شد؛ از این رو در دانشکده فنی دانشگاه تهران به عنوان مربی استخدام شد. زیباکلام پس از پیروزی انقلاب و در سال ۱۳۶۳ برای ادامه تحصیل مجدداً به انگلستان بازگشت، اما با یک چرخش کامل رشته تحصیلی خود را به علوم انسانی تغییر داد و در دانشکده صلح‌شناسی دانشگاه برادفورد موفق به اخذ کارشناسی ارشد و سپس دکترای علوم سیاسی با تز «انقلاب اسلامی ایران و فلسفه سیاست غرب» شد.
با بازگشت به کشور در سال ۱۳۶۹، زیباکلام به عضویت هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران درآمد. نقطه اوج حضور فکری او با نگارش کتاب جریان‌ساز «ما چگونه ما شدیم؟» در اوایل دهه ۱۳۷۰ رقم خورد؛ کتابی که نگاه نسلی از پژوهشگران و دانشجویان را به تاریخ و چرایی عقب‌ماندگی کشور دگرگون کرد. او در طول سه دهه اخیر با مواضع صریح، سخنرانی‌های آتشین، انتشار نامه‌های بی‌پروا به مقامات ارشد کشور، نامزدی در برخی انتخابات‌ها و مواجهه با احکام قضایی متعدد، یکی از خبرسازترین و تأثیرگذارترین چهره‌های روشنفکری عمومی معاصر ایران بوده است.