تصویر محمدعلی جمال زاده
پروفایل نویسنده

محمدعلی جمال زاده

سید محمدعلی جمال‌زاده در اصفهان در خاندانی مبارز و روحانی به دنیا آمد؛ پدرش، سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی، از پیشگامان بزرگ و خطبای آزادی‌خواه جنبش مشروطه بود ک…

درباره نویسنده

سید محمدعلی جمال‌زاده در اصفهان در خاندانی مبارز و روحانی به دنیا آمد؛ پدرش، سید جمال‌الدین واعظ اصفهانی، از پیشگامان بزرگ و خطبای آزادی‌خواه جنبش مشروطه بود که سرانجام به دستور محمدعلی‌شاه قاجار مظلومانه به قتل رسید. جمال‌زاده در نوجوانی پس از تحصیل در اصفهان و تهران، توسط پدرش برای دوری از خطرات سیاسی به بیروت و سپس به فرانسه فرستاده شد. او در دانشگاه‌های لوزان و دیژون سوئیس و فرانسه در رشته حقوق تحصیل کرد و دانشنامه حقوق گرفت.

در بحبوحه جنگ جهانی اول، جمال‌زاده به برلین رفت و به عضویت «کمیته ملیون ایرانی» در کنار چهره‌هایی چون سید حسن تقی‌زاده، علامه قزوینی و محمدعلی تربیت درآمد. او در مجله مشهور کاوه قلم زد و در همین شهر تاریخی، نقطه عطف ادبیات معاصر ایران را رقم زد: انتشار مجموعه داستان «یکی بود یکی نبود» (۱۳۰۰ خورشیدی / ۱۹۲۱ میلادی) در برلین، همراه با مقدمه‌ای تاریخی که سند تولد داستان کوتاه مدرن فارسی محسوب می‌شود.

جمال‌زاده پس از دوره برلین، در ژنو سوئیس رحل اقامت افکند و به عنوان کارمند ارشد دفتر بین‌المللی کار (ILO) مشغول به کار شد. او با زنی سوئیسی ازدواج کرد و اگرچه بخش اعظم عمر طولانی ۱۰۵ ساله خود را دور از ایران و در سوئیس گذراند، اما قلب و قلمش هرگز از زبان فارسی و یاد ایران جدا نشد. او خانه‌اش در ژنو را به پایگاهی برای دانشجویان و اهل ادب ایرانی تبدیل کرده بود. جمال‌زاده سرانجام در ۱۷ آبان ۱۳۷۶ (۱۹۹۷ میلادی) در ژنو سوئیس درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد و بخش عمده اموال، حق‌التألیف‌ها و کتابخانه عظیمش را وقف دانشگاه تهران و امور خیریه در ایران نمود.

اطلاعات تخصصی

نگاه عمیق‌تر به پیشینه و سبک نویسنده

نقش / تخصص
پدر داستان‌نویسی کوتاه مدرن فارسی: تدوین نخستین مانیفست داستان‌نویسی مدرن و گسست بنیادین از نثر مصنوع، مقفّی و منشیانه قاجاری. ادیب، پژوهشگر فرهنگ و لغت‌شناس عامه: پیشگام فرهنگ‌نویسی اصطلاحات کوچه و بازار و ثبت ادبیات شفاهی ایران. مترجم متون کلاسیک و مدرن اروپایی: ترجمه آثاری از شیلر، برناردین دو سن‌پیر، مولیر و متون تاریخی–سیاسی به زبان فارسی. روزنامه‌نگار و عضو حلقه روشنفکران ملی‌گرا: همکاری فعال با نشریات جریان‌سازی چون کاوه و علم و هنر در برلین و مشارکت در نهادهای فرهنگی بین‌المللی. دیپلمات و کارشناس ارشد بین‌المللی: دهه‌ها خدمت در دفتر بین‌المللی کار (وابسته به جامعه ملل و سپس سازمان ملل متحد) در ژنو.
دوره فکری / تاریخی
بازه تاریخی و زیستی: اواخر دوره ناصرالدین‌شاه قاجار تا اواخر سده بیستم (۱۲۷۱ تا ۱۳۷۶ خورشیدی / ۱۸۹۲ تا ۱۹۹۷ میلادی؛ بیش از یک قرن زیست تاریخی). دوره فکری: دوره گذار از استبداد به مشروطه، دوران تجدد ادبی عصر پهلوی اول و برآمدن جنبش‌های ناسیونالیسم روشنگرانه (حلقه برلین به رهبری سید حسن تقی‌زاده). جمال‌زاده تجسم پیوند میان دغدغه‌های مشروطه‌خواهی و خردگرایی انتقادی بود.
کلاستر تخصصی
دموکراسی ادبی (Democratization of Literature): شکستن انحصار ادبیات از دست دربار، فقها و منشیان دیوانی و انتقال آن به بستر زندگی مردم عادی، فرودستان و زبان کوچه. سه‌گانه نقد اجتماعی (ملابازی، فرنگی‌مآبی و بوروکراسی): نقد توأمان دو تیپ افراطی جامعه ایران: متدینان ریاکار و کهنه‌پرست، و فرنگی‌مآب‌های میان‌تهی و مقلد غرب؛ در کنار افشای بوروکراسی فاسد و بیمار دیوانی. مانیفست نثر ساده و محاوره‌ای در مقدمه یکی بود یکی نبود (۱۹۲۱): تثبیت این اصل انقلابی که رمان و داستان باید آیینه‌ای تمام‌نما از روح و زبان زنده مردم زمانه باشد، نه انشای کلمات ثقیل عربی. حسرت وطن و غربت‌پژوهی در تبعید خودخواسته: نگاه به ایران از فاصله جغرافیایی ژنو؛ نگاهی که سرشار از عشق، دلسوزی، نوستالژی، اصلاح‌طلبی و در عین حال حسرت برای عقب‌ماندگی جامعه ایرانی بود. لغت‌شناسی تطبیقی عامیانه: اعتقاد به غنای شگفت‌انگیز زبان گفتاری مردم فرودست به عنوان مخزن اصلی واژه‌سازی و بقای زبان فارسی.
ملیت
ایرانی (Iranian)

حوزه‌های تمرکز

بنیان‌گذاری تکنیک‌های داستان‌نویسی نوین فارسی: استقرار زاویه دید، گره‌افکنی، لحن و پلات منسجم در قصه کوتاه. مردم‌شناسی و آسیب‌شناسی خلقیات ایرانیان: تحلیل موشکافانه خصلت‌های اخلاقی، دروغ، تقیه مفرط، تعارف‌های دروغین و تمایل به شایعه‌پراکنی. جدال بی‌پایان سنت و تجدد: بازتاب سردرگمی هویتی روشنفکران تحصیل‌کرده غرب در مواجهه با توده‌های سنتی و مذهبی جامعه. پاسداری و پالایش دموکراتیک زبان فارسی: مخالفت با سره‌گرایی افراطی از یک سو و انشای پرطمطراق منشیانه از سوی دیگر. ثبت تاریخ شفاهی جنبش آزادی‌خواهی ایران: بازگویی خاطرات رجال مشروطه، رنج‌های دوران استبداد صغیر و فداکاری‌های مبارزان راه آزادی.

آثار برجسته

مجموعه‌های داستانی و رمان‌ها: یکی بود یکی نبود (۱۳۰۰ / ۱۹۲۱):شاهکار بی‌بدیل و مانیفست تجدد ادبی ایران شامل شش داستان درخشان («فارسی شکر است»، «رجل سیاسی»، «دوستی خاله خرسه»، «درد دل ملاقربانعلی»، «بیله دیگ بیله چغندر» و «ویلان‌الدوله»). داستان «فارسی شکر است» نماد جاودان بحران زبان و عدم درک متقابل میان شیخ، جوان فرنگی‌مآب و کارگر عادی است. دارالمجانین (۱۳۲۰):رمانی جذاب درباره جوان عاشقی به نام محمود که برای فرار از مشکلات یا وصال معشوق وانمود به جنون کرده و به دیوانه‌خانه می‌رود؛ روایتی سرشار از نقدهای عمیق فلسفی و اجتماعی از زبان بیماران روانی (از جمله شخصیتی که مرید هدایت و فلسفه خیامی است). سر و ته یک کرباس یا اصفهان‌نامه (۱۳۳۴):رمانی اتوبیوگرافیک و سرشار از نوستالژی، فرهنگ عامه، زیبایی‌های شهر اصفهان و مرور سال‌های کودکی نویسنده. صحرای محشر (۱۳۲۳):هجویه‌ای تمثیلی و رمانتیک پیرامون روز رستاخیز و دادگاه عدل الهی با طنزی تکان‌دهنده در مواجهه با گناهکاران و زاهدان ریایی. قلتبان‌دیوان (۱۳۲۴):رمانی در هجو طبقه فاسد دیوانی، چاپلوسی اداری و اشرافیت روبه‌زوال دوران قاجار و پهلوی. راه آب‌نامه (۱۳۲۷):داستانی نمادین از یک نزاع محلی ساده بر سر تقسیم آب جوی که به فاجعه، خشونت و دخالت مضحک دستگاه‌های اداری می‌انجامد؛ تمثیلی از عدم مدارا در جامعه ایرانی. شاهکار (۱۳۳۷):مجموعه داستان‌هایی در نقد حیات اجتماعی، خرافات و مناسبات درباری. آثار پژوهشی و مردم‌شناسی: فرهنگ لغات عامیانه (۱۳۴۱):اثر سترگ پژوهشی شامل گردآوری هزاران واژه، کنایه، ضرب‌المثل و اصطلاح کوچه و بازار همراه با معادل‌ها و کاربرد داستانی. گنج شایگان یا اوضاع اقتصادی ایران (۱۲۹۶):نخستین پژوهش علمی مدرن درباره وضعیت اقتصادی، بازرگانی، گمرکی و فقر در ایرانِ آستانه قرن بیستم. خلقیات ما ایرانیان (۱۳۴۵):جستاری چالشی و صریح در بازخوانی ویژگی‌های رفتاری، روانی و تاریخی جامعه ایران از نگاه سفرنامه‌نویسان و متون کهن.

کتاب‌های این نویسنده

هنوز کتابی از این نویسنده ثبت نشده است

در حال حاضر هیچ کتابی از «محمدعلی جمال زاده» در Airbook ثبت نشده است. به‌زودی کتاب‌های این نویسنده اضافه خواهند شد.