درباره نویسنده
آلدوس لئونارد هاکسلی در گودالمینگِ ساری در انگلستان، در خاندانی با سرآمدی بینظیر در دانش و هنر به دنیا آمد. پدربزرگش توماس هنری هاکسلی («بولداگ داروین») یکی از بزرگترین زیستشناسان قرن نوزدهم بود؛ پدرش لئونارد هاکسلی ادیب و ویراستار، برادرش جولیان هاکسلی زیستشناس سرشناس و نخستین مدیرکل یونسکو، و برادر ناتنیاش اندرو هاکسلی برنده جایزه نوبل فیزیولوژی شد. مادرش جولیا آرنولد نیز خواهرزاده شاعر نامدار متیو آرنولد بود.
هاکسلی در کالج ایتن تحصیل کرد. در سن ۱۶ سالگی به بیماری کراتیت نقطهای (التهاب قرنیه) مبتلا شد که بینایی او را تقریباً برای دو سال به نابودی کشاند و رویای او برای تبدیل شدن به یک پزشک یا پژوهشگر علوم طبیعی را پایان داد. با این حال، با دستگاههای کمکی و بهسختی بینایی نسبی خود را بازیافت و در کالج بالیولِ دانشگاه آکسفورد در رشته ادبیات انگلیسی با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد.
در دهه ۱۹۲۰ با انتشار رمانهای هجوآمیزی چون «زرد زرد» و «طبل و علم» به شهرت رسید، اما در سال ۱۹۳۲ با انتشار «دنیای قشنگ نو» شاهکاری خلق کرد که او را به عنوان یکی از پیامبران هشداردهنده قرن بیستم جاودانه ساخت. در اواخر دهه ۱۹۳۰ به جنوب کالیفرنیا (ایالات متحده) مهاجرت کرد و در هالیوود به فیلمنامهنویسی، مطالعه فلسفه شرق زیر نظر سوامی پرابهاواناندا و همکاری با جیدو کریشنامورتی روی آورد.
در می ۱۹۵۳، تحت نظر روانپزشک همفری آزموند، داروی مسکالین را مصرف کرد و نتیجه پدیدارشناختی این تجربه را در کتاب تکاندهنده «درهای ادراک» ثبت نمود. هاکسلی تا پایان عمر به پژوهش درباره پیوند میان علم، هنر و معنویت ادامه داد. در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳، زمانی که بر اثر سرطان حنجره در بستر مرگ بود، با کمک همسرش لورا هاکسلی، دوز معینی از LSD تزریق دریافت کرد و در سکوت و آرامش به استقبال مرگ رفت.
هاکسلی در کالج ایتن تحصیل کرد. در سن ۱۶ سالگی به بیماری کراتیت نقطهای (التهاب قرنیه) مبتلا شد که بینایی او را تقریباً برای دو سال به نابودی کشاند و رویای او برای تبدیل شدن به یک پزشک یا پژوهشگر علوم طبیعی را پایان داد. با این حال، با دستگاههای کمکی و بهسختی بینایی نسبی خود را بازیافت و در کالج بالیولِ دانشگاه آکسفورد در رشته ادبیات انگلیسی با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد.
در دهه ۱۹۲۰ با انتشار رمانهای هجوآمیزی چون «زرد زرد» و «طبل و علم» به شهرت رسید، اما در سال ۱۹۳۲ با انتشار «دنیای قشنگ نو» شاهکاری خلق کرد که او را به عنوان یکی از پیامبران هشداردهنده قرن بیستم جاودانه ساخت. در اواخر دهه ۱۹۳۰ به جنوب کالیفرنیا (ایالات متحده) مهاجرت کرد و در هالیوود به فیلمنامهنویسی، مطالعه فلسفه شرق زیر نظر سوامی پرابهاواناندا و همکاری با جیدو کریشنامورتی روی آورد.
در می ۱۹۵۳، تحت نظر روانپزشک همفری آزموند، داروی مسکالین را مصرف کرد و نتیجه پدیدارشناختی این تجربه را در کتاب تکاندهنده «درهای ادراک» ثبت نمود. هاکسلی تا پایان عمر به پژوهش درباره پیوند میان علم، هنر و معنویت ادامه داد. در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳، زمانی که بر اثر سرطان حنجره در بستر مرگ بود، با کمک همسرش لورا هاکسلی، دوز معینی از LSD تزریق دریافت کرد و در سکوت و آرامش به استقبال مرگ رفت.