درباره نویسنده
احمد شاملو در ۲۱ آذر ۱۳۰۴ در تهران در خانواده‌ای ارتشی متولد شد. به دلیل مأموریت‌های پی‌درپی پدرش، کودکی و تحصیلات مدرسه‌ای بسیار نامنظمی را در شهرهایی چون رشت، سمیرم، اصفهان، آباده و مشهد سپری کرد. در دوران جنگ جهانی دوم به سبب فعالیت‌های سیاسی ضدانگلیسی بازداشت و ماه‌ها در زندان متفقین محبوس شد؛ واقعه‌ای که پایان خط تحصیلات رسمی او بود.
او ابتدا تحت تأثیر شعر سنتی و سپس با ملاقات نیما یوشیج در سال ۱۳۲۵، مجذوب شعر نیمایی شد و آثاری در این وزن سرود (مانند دفتر «قطع‌نامه»). اما او به‌زودی دریافت که وزن عروضی نیمایی نیز برای روح عصیان‌گر و بیان حماسی او تنگ است؛ بدین ترتیب با انتشار شعر «تا شکوفه سرخ یک پیراهن» در سال ۱۳۲۹ و متعاقباً با انتشار دفتر تحول‌آفرین «هوای تازه» در سال ۱۳۳۶، بنیان قالبی را نهاد که «شعر سپید» نام گرفت و ساختار ادبیات فارسی را برای همیشه دگرگون کرد.
پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بار دیگر به زندان افتاد و در سال‌های پس از آزادی، دورانی از سرگردانی و بحران روحی را گذراند تا اینکه در سال ۱۳۴۱ با آیدا سرکیسیان آشنا شد؛ عشقی عمیق و رهایی‌بخش که به ازدواج آنان انجامید و شاهکارهایی چون «آیدا در آینه» و «آیدا، درخت و خنجر و خاطره» حاصل این دوره درخشان است.
شاملو گذشته از شعر، پروژه‌ای عظیم را برای نجات فرهنگ عامه ایران آغاز کرد که ثمره آن تألیف دانشنامه چندجلدی «کتاب کوچه» بود. همچنین سردبیری نشریاتی جنجالی چون «کتاب هفته» و «کتاب جمعه» را بر عهده داشت. او با ترجمه آثاری ماندگار مانند «شازده کوچولو»، اشعار فدریکو گارسیا لورکا و رمان «دن آرام»، زبان ترجمه ادبی در ایران را بازآفرینی کرد.
سال‌های پایانی زندگی شاملو در خانه‌اش در دهکده فردیس کرج، در بستر بیماری طولانی ناشی از دیابت شدید و قطع هر دو پا، اما با سری افراشته و دستان همواره در حال نوشتن سپری شد. او سرانجام در شامگاه ۲ مرداد ۱۳۷۹ درگذشت. مراسم تشییع جنازه باشکوه او با حضور ده‌ها هزار نفر از دوستدارانش برگزار و پیکرش در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.
او ابتدا تحت تأثیر شعر سنتی و سپس با ملاقات نیما یوشیج در سال ۱۳۲۵، مجذوب شعر نیمایی شد و آثاری در این وزن سرود (مانند دفتر «قطع‌نامه»). اما او به‌زودی دریافت که وزن عروضی نیمایی نیز برای روح عصیان‌گر و بیان حماسی او تنگ است؛ بدین ترتیب با انتشار شعر «تا شکوفه سرخ یک پیراهن» در سال ۱۳۲۹ و متعاقباً با انتشار دفتر تحول‌آفرین «هوای تازه» در سال ۱۳۳۶، بنیان قالبی را نهاد که «شعر سپید» نام گرفت و ساختار ادبیات فارسی را برای همیشه دگرگون کرد.
پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بار دیگر به زندان افتاد و در سال‌های پس از آزادی، دورانی از سرگردانی و بحران روحی را گذراند تا اینکه در سال ۱۳۴۱ با آیدا سرکیسیان آشنا شد؛ عشقی عمیق و رهایی‌بخش که به ازدواج آنان انجامید و شاهکارهایی چون «آیدا در آینه» و «آیدا، درخت و خنجر و خاطره» حاصل این دوره درخشان است.
شاملو گذشته از شعر، پروژه‌ای عظیم را برای نجات فرهنگ عامه ایران آغاز کرد که ثمره آن تألیف دانشنامه چندجلدی «کتاب کوچه» بود. همچنین سردبیری نشریاتی جنجالی چون «کتاب هفته» و «کتاب جمعه» را بر عهده داشت. او با ترجمه آثاری ماندگار مانند «شازده کوچولو»، اشعار فدریکو گارسیا لورکا و رمان «دن آرام»، زبان ترجمه ادبی در ایران را بازآفرینی کرد.
سال‌های پایانی زندگی شاملو در خانه‌اش در دهکده فردیس کرج، در بستر بیماری طولانی ناشی از دیابت شدید و قطع هر دو پا، اما با سری افراشته و دستان همواره در حال نوشتن سپری شد. او سرانجام در شامگاه ۲ مرداد ۱۳۷۹ درگذشت. مراسم تشییع جنازه باشکوه او با حضور ده‌ها هزار نفر از دوستدارانش برگزار و پیکرش در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.