درباره نویسنده
صادق چوبک در تیرماه ۱۲۹۵ در بوشهر به دنیا آمد. پدرش آقا اسماعیل، بازرگان سرشناس پارچه (بزاز) بود و به همین دلیل نام خانوادگی‌اش برگرفته از گیاه «چوبک» (ماده‌ای گیاهی برای شست‌وشو و سفیدگری پارچه‌ها) انتخاب شد. او در بوشهر و شیراز به مدرسه رفت و در کالج آمریکایی تهران (دبیرستان البرز بعدی) زبان انگلیسی را آموخت. مشاهده فقر طاقت‌فرسا، بیماری و مناسبات خشن جنوب ایران، بن‌مایه تاریک و ناتورالیستی آثارش را شکل داد.
چوبک در تهران با صادق هدایت آشنا شد و پیوند دوستی عمیقی میان آن دو شکل گرفت؛ هدایت و چوبک به همراه عبدالحسین نوشین و مسعود فرزاد محفلی ضدسنت و پیشرو تشکیل دادند و چوبک همواره هدایت را مراد فکری خود می‌دانست. نخستین اثر او، مجموعه داستان کوتاه «خیمه‌شب‌بازی» (۱۳۲۴)، اثری شوکه‌کننده و ماندگار در داستان‌نویسی ایران بود که انتشار آن با توقیف و واکنش‌های تند سنت‌گرایان روبه‌رو شد.
در سال ۱۳۲۸ مجموعه داستان «انتری که لوطیش مرده بود» را چاپ کرد که داستان عنوان آن به استعاره‌ای روان‌شناختی-فلسفی از انسان گرفتار در جبر آزادی بدل گشت. شاهکار حماسی-رئالیستی او رمان «تنگسیر» (۱۳۴۲) بود؛ روایتی از شورش «زار ممد» تنگستانی علیه متنفذان غارتگر بوشهر که بعداً امیر نادری فیلمی سینمایی و مشهور بر اساس آن ساخت. شاهکار دیگر او، رمان جریان‌ساز و تکان‌دهنده «سنگ صبور» (۱۳۴۵)، ساختاری مدرن، پلی‌فونیک (چندصدایی) با تکنیک جریان سیال ذهن داشت و جهان درهم‌شکسته و تباه زنانی چون «گوهر» را در جامعه بسته شیراز به تصویر می‌کشید.
چوبک سال‌ها در شرکت ملی نفت ایران کار کرد و به سفرهای متعددی به آمریکا، شوروی و اروپا رفت. او در اواخر دهه ۱۳۵۰ و پیش از انقلاب، ایران را ترک کرد و در لندن و سپس ایالت کالیفرنیای آمریکا ساکن شد. در سال‌های پایانی زندگی به دلیل بیماری چشمی نابینا شد و در انزوا زندگی کرد. صادق چوبک در تیر ۱۳۷۷ در سن ۸۲ سالگی در برکلی کالیفرنیا درگذشت و بنا بر وصیتش، پیکرش سوزانده و خاکسترش به آب‌های اقیانوس آرام سپرده شد.
چوبک در تهران با صادق هدایت آشنا شد و پیوند دوستی عمیقی میان آن دو شکل گرفت؛ هدایت و چوبک به همراه عبدالحسین نوشین و مسعود فرزاد محفلی ضدسنت و پیشرو تشکیل دادند و چوبک همواره هدایت را مراد فکری خود می‌دانست. نخستین اثر او، مجموعه داستان کوتاه «خیمه‌شب‌بازی» (۱۳۲۴)، اثری شوکه‌کننده و ماندگار در داستان‌نویسی ایران بود که انتشار آن با توقیف و واکنش‌های تند سنت‌گرایان روبه‌رو شد.
در سال ۱۳۲۸ مجموعه داستان «انتری که لوطیش مرده بود» را چاپ کرد که داستان عنوان آن به استعاره‌ای روان‌شناختی-فلسفی از انسان گرفتار در جبر آزادی بدل گشت. شاهکار حماسی-رئالیستی او رمان «تنگسیر» (۱۳۴۲) بود؛ روایتی از شورش «زار ممد» تنگستانی علیه متنفذان غارتگر بوشهر که بعداً امیر نادری فیلمی سینمایی و مشهور بر اساس آن ساخت. شاهکار دیگر او، رمان جریان‌ساز و تکان‌دهنده «سنگ صبور» (۱۳۴۵)، ساختاری مدرن، پلی‌فونیک (چندصدایی) با تکنیک جریان سیال ذهن داشت و جهان درهم‌شکسته و تباه زنانی چون «گوهر» را در جامعه بسته شیراز به تصویر می‌کشید.
چوبک سال‌ها در شرکت ملی نفت ایران کار کرد و به سفرهای متعددی به آمریکا، شوروی و اروپا رفت. او در اواخر دهه ۱۳۵۰ و پیش از انقلاب، ایران را ترک کرد و در لندن و سپس ایالت کالیفرنیای آمریکا ساکن شد. در سال‌های پایانی زندگی به دلیل بیماری چشمی نابینا شد و در انزوا زندگی کرد. صادق چوبک در تیر ۱۳۷۷ در سن ۸۲ سالگی در برکلی کالیفرنیا درگذشت و بنا بر وصیتش، پیکرش سوزانده و خاکسترش به آب‌های اقیانوس آرام سپرده شد.