ایران بین دو انقلاب
| ناشر | نی |
| شابک (ISBN) | 978-9643123635 |
| زبان | فارسی |
| سال انتشار (شمسی) | 1404 |
| قطع کتاب | رقعی (A5) |
«ایران بین دو انقلاب» اثر برجستهٔ یرواند آبراهامیان، یکی از معتبرترین، جامع‌ترین و مراجع بنیادین دانشگاهی در تحلیل جامعه‌شناسی سیاسی ایران در بازهٔ زمانی میان انقلاب مشروطه (۱۲۸۵ / ۱۹۰۶) تا پیروزی انقلاب اسلامی (۱۳۵۷ / ۱۹۷۹) است.
آبراهامیان با بهره‌گیری از چارچوب نقد طبقاتی و پیوند دادن متغیرهای «قومیت و زبان» (شکاف‌های عمودی) با «طبقات اجتماعی و اقتصادی» (شکاف‌های افقی)، چگونگی شکل‌گیری نیروهای سیاسی را در ایران قرن بیستم واکاوی می‌کند.
محور اصلی و نظریه مرکزی اثر (توسعه نامتوازن): آبراهامیان استدلال می‌کند که رژیم پهلوی در دوران پهلوی دوم، توسعهٔ اجتماعی-اقتصادی گسترده‌ای را (در زمینه بهداشت، آموزش و صنعتی‌سازی) به پیش برد؛ اما هم‌زمان ساختار سیاسی را بسته‌تر کرد و از توسعهٔ نهادهای سیاسی و مشارکت دموکراتیک جلوگیری نمود. این توسعهٔ نامتوازن (Uneven Development) و شکاف عمیق میان تحولات اقتصادی و انسداد سیاسی، زمینهٔ همگرایی طبقه متوسط مدرن، طبقه متوسط سنتی (بازار و روحانیت) و طبقه کارگر را در بستر انقلاب ۵۷ رقم زد.
هنوز نظری برای این کتاب ثبت نشده است. اولین نفر باشید!