درباره مترجم
سروش حبیبی در خرداد ۱۳۱۲ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان فیروز بهرام به پایان رساند و پس از ورود به مدرسه عالی پست و تلگراف، در وزارت پست و تلگراف مشغول به کار شد. او سپس برای ادامه تحصیل در رشته الکترونیک به دانشکده فنی دارمشتات در آلمان رفت و ضمن تسلط بر زبان آلمانی، زیست فرهنگی در اروپا را تجربه کرد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۵۱، به عنوان سرویراستار در انتشارات دانشگاه شریف کنونی فعالیت کرد؛ محیطی که در آن هم‌نشینی و دوستی با استاد محمد قاضی تأثیری عمیق بر پختگی و وسواس ترجمه او گذاشت.
حبیبی در اواخر دهه ۱۳۵۰ راهی فرانسه شد و در پاریس اقامت گزید. او در این دوران یادگیری زبان روسی را به صورت عمیق پی گرفت و پروژه عظیم بازترجمه آثار کلاسیک روس را مستقیماً از زبان متن اصلی آغاز کرد. حبیبی با بیش از نیم قرن فعالیت بی‌وقفه، تسلط بر چهار زبان زنده دنیا و ترجمه ده‌ها اثر سترگ، از ستون‌های استوار و نام‌های بی‌جانشین تاریخ ترجمه ایران به شمار می‌رود.
تسلط کم‌نظیر او بر زبان‌های روسی، فرانسوی، آلمانی و انگلیسی، در کنار انضباط واژه‌گزینی و احاطه خیره‌کننده بر لغات اصیل فارسی کهن و معاصر، ترجمه‌های او را به نمونه‌هایی فاخر و معیاری ماندگار در ادبیات فارسی تبدیل کرده است.
حبیبی در اواخر دهه ۱۳۵۰ راهی فرانسه شد و در پاریس اقامت گزید. او در این دوران یادگیری زبان روسی را به صورت عمیق پی گرفت و پروژه عظیم بازترجمه آثار کلاسیک روس را مستقیماً از زبان متن اصلی آغاز کرد. حبیبی با بیش از نیم قرن فعالیت بی‌وقفه، تسلط بر چهار زبان زنده دنیا و ترجمه ده‌ها اثر سترگ، از ستون‌های استوار و نام‌های بی‌جانشین تاریخ ترجمه ایران به شمار می‌رود.
تسلط کم‌نظیر او بر زبان‌های روسی، فرانسوی، آلمانی و انگلیسی، در کنار انضباط واژه‌گزینی و احاطه خیره‌کننده بر لغات اصیل فارسی کهن و معاصر، ترجمه‌های او را به نمونه‌هایی فاخر و معیاری ماندگار در ادبیات فارسی تبدیل کرده است.
