درباره نویسنده
پس از فارغالتحصیلی، به جای رفتن به دانشگاه، در سال ۱۹۲۲ به خدمت «پلیس سلطنتی بریتانیا در برمه» درآمد. پنج سال نظارهگری بر ستمگری استعمارگران، روحیه او را دگرگون کرد؛ در ۱۹۲۷ استعفا داد و تصمیم گرفت نویسندهای برای طبقات محروم باشد. او سالها در پاریس و لندن در فقر شدید زیست، به ظرفشویی، ولگردی و خوابیدن در نوانخانهها پرداخت تا طعم واقعی سقوط اجتماعی را بچشد. او نام مستعار «جورج اورول» را از نام رودخانه «اورول» در سافک برگرفت تا نماد تولدی دوباره و هویت بریتانیایی او باشد.
در سال ۱۹۳۶ به اسپانیا رفت تا در چارچوب شبهنظامیان حزب کارگری وحدت مارکسیستی (POUM) علیه فاشیستهای فرانکو بجنگد. او در خط مقدم از ناحیه گلو هدف تیر قناصه قرار گرفت و به سختی جان سالم به در برد؛ اما تلختر از زخم فاشیستها، خیانت و تصفیههای خونین کمونیستهای وابسته به استالین در پشت جبهه علیه همرزمانش بود که او را تا سرحد مرگ تعقیب کردند. این تجربه دیدگاه او را برای همیشه نسبت به استالینیسم شفاف کرد.
اورول در طول جنگ جهانی دوم برای سرویس شرقی بیبیسی برنامه ساخت و در روزنامه «تریبون» مقالهنویسی کرد. در سالهای پایانی زندگی، در حالی که در جزیره دورافتاده «جورا» در اسکاتلند با بیماری کشنده سل دستوپنجه نرم میکرد، شاهکار جاودانش ۱۹۸۴ را به پایان رساند. او در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰ در سن ۴۶ سالگی در لندن چشم از جهان فروبست.