در جستجوی زمان از دست رفته

«در جست‌وجوی زمان ازدست‌رفته» اثر مارسل پروست فقط رمانی بلند و دشوار نیست؛ بنایی ادبی است که مفهوم رمان را در قرن بیستم دگرگون کرد. این مجموعه‌ی هفت‌جلدی که بیش از سه هزار صفحه دارد، میان سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۷ منتشر شد و قلمروهایی چون خاطره، عشق، حسادت، طنز اجتماعی، فلسفه‌ی زمان، سیاست و هنر را در ساختاری واحد به یکدیگر پیوند زد. پروست در این اثر، زندگی را نه رشته‌ای منظم از حوادث، بلکه شبکه‌ای از لحظه‌های پراکنده، تداعی‌های ناگهانی و معناهایی نشان می‌دهد که اغلب سال‌ها پس از وقوع تجربه آشکار می‌شوند. پروست نگارش این پروژه را حدود سال ۱۹۰۷ آغاز کرد و تا زمان مرگش در ۱۹۲۲ به بازنویسی و گسترش آن ادامه داد. هفت بخش کتاب عبارت‌اند از «طرف خانه‌ی سوان»، «در سایه‌ی دوشیزگان شکوفا»، «طرف گرمانت»، «سدوم و عموره»، «زندانی»، «آلبرتین گریخته» و «زمان بازیافته». سه جلد پایانی پس از مرگ نویسنده منتشر شدند. جلد دوم، «در سایه‌ی دوشیزگان شکوفا»، در سال ۱۹۱۹ جایزه‌ی گنکور را برای پروست به ارمغان آورد؛ موفقیتی که نشان داد کتابی که پیش‌تر از سوی چند ناشر مهم پس زده شده بود، می‌تواند به یکی از ستون‌های ادبیات مدرن تبدیل شود. راوی اول‌شخص، از کودکی تا بزرگسالی، زندگی خود را در پرتو سال‌های سپری‌شده بازمی‌نگرد. شب‌های کودکی در کومبره، انتظار برای بوسه‌ی مادر، آشنایی با شارل سوان، محافل اشرافی پاریس، سفر به بالْبک، دلبستگی‌ها و حسادت‌ها، هنر، موسیقی، جنگ و دگرگونی‌های اجتماعی، همگی در ذهن او به یکدیگر متصل می‌شوند. شباهت‌های فراوانی میان راوی و زندگی شخصی پروست وجود دارد، اما این اثر زندگی‌نامه‌ای مستقیم نیست. نویسنده مواد خام زندگی خود را با تخیل، جابه‌جایی زمانی و ترکیب شخصیت‌ها دگرگون کرده و از…