ایران بین دو انقلاب

یرواند آبراهامیان

یرواند آبراهامیان در سال ۱۳۱۹ خورشیدی (۱۹۴۰ میلادی) در تهران در یک خانواده ارمنی ایرانی چشم به جهان گشود. پس از تحصیلات مقدماتی در تهران، راهی بریتانیا شد:

تحصیلات دانشگاهی:
کارشناسی تاریخ مدرن از کالج سنت جان، دانشگاه آکسفورد (۱۹۶۳).
کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا (۱۹۶۶).
کارشناسی ارشد تاریخ از دانشگاه آکسفورد (۱۹۶۸).
دکترای علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا (۱۹۶۹)؛ رساله دکتری او با عنوان خاستگاه‌های اجتماعی و ساختار حزبی حزب توده ایران (۱۹۴۱–۱۹۵۳) از مراجع کلیدی تاریخ‌نگاری احزاب ایران به شمار می‌رود.
سابقه دانشگاهی و آکادمیک:
تدریس در دانشگاه‌های کلمبیا، پرینستون، نیویورک (NYU) و آکسفورد؛ وی بخش اعظم دوران فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان استاد تمام و سپس استاد ممتاز (Distinguished Professor) در کالج باروک و مرکز تحصیلات تکمیلی CUNY سپری کرد و هم‌اکنون استاد ممتاز بازنشسته است.
عضویت در هیئت تحریریه پروژه‌های تحقیقاتی خاورمیانه (MERIP) و نگارش صدها مقاله پژوهشی و نقد کتاب در ژورنال‌های معتبر بین‌المللی.

محمدابراهیم فتاحی

محمدابراهیم فتاحی (با نام ثبتی کامل محمدابراهیم فتاحی ولی‌لایی) از مترجمان و پژوهشگران برجسته حوزه تاریخ و علوم سیاسی در ایران است. شهرت علمی و محوری او در جامعه دانشگاهی و کتاب‌خوانان ایران، به ترجمه دقیق شاهکارها و آثار اصلی ایران‌شناس نامدار، «یرواند آبراهامیان» بازمی‌گردد. او با همکاری در ترجمه کتاب مرجع «ایران بین دو انقلاب» (همراه با زنده‌یاد دکتر احمد گل‌محمدی) و سپس ترجمه تک‌نگاری‌های تحلیلی و اسنادی آبراهامیان درباره کودتای ۲۸ مرداد و تاریخ مدرن، سهم چشمگیری در شناخت ساختاری تاریخ سده اخیر ایران ایفا کرده است. فتاحی علاوه بر ترجمه، به گردآوری مقالات تخصصی پیرامون تئوری توطئه در ایران نیز پرداخته و بخش عمده آثار وی توسط «نشر نی» به چاپ رسیده است.

احمد گل‌محمدی

دکتر احمد گل‌محمدی (زادهٔ ۱۳۴۷ در ارسباران – درگذشتهٔ ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ در تهران) استاد، دانشیار و مدیر سابق گروه علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی بود. او تحصیلات خود در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری جامعه‌شناسی سیاسی را در دانشگاه تهران با رتبه‌های ممتاز به پایان رساند. گل‌محمدی با ترجمهٔ شاهکار تاریخ‌نگاری یرواند آبراهامیان یعنی «ایران بین دو انقلاب» (با همراهی محمدابراهیم فتاحی)، نام خود را برای همیشه در تاریخ پژوهش‌های سیاسی و دانشگاهی ایران ثبت کرد؛ کتابی که به متن مرجع و کلاسیک فهم تاریخ معاصر ایران بدل شد. وی در طول دوران حیات علمی خود با رویکردی گزیده‌کار، تنها به سراغ قله‌های نظری در حوزهٔ فلسفهٔ تاریخ، تحلیل سیاسی و بحران هویت رفت. گل‌محمدی در مردادماه ۱۴۰۰ در اوج پختگی علمی بر اثر ابتلا به ویروس کرونا چشم از جهان فروبست و جامعهٔ علوم سیاسی ایران را در سوگی عمیق فرو برد.