اعترافات

«اعترافات» نوشته‌ی‌ حامد ابراهیم‌پور شامل 62 داستان کوتاه طنز است. حامد ابراهیم‌پور را بیشتر با کتاب‌های شعرش می‌شناسیم؛ ولی این کتاب مجموعه‌ای از خاطره‌های اوست که با زبان طنز نوشته شده‌اند. این کتاب در واقع مجموعه‌ای از یادداشت‌ها، اعترافات، ترس‌ها، خاطرات، داستان‌ها و دلنوشته‌های نویسنده است و او اعتراف کرده که قادر به دسته‌بندی و نام‌گذاری واحدی برای آن‌ها نیست. کتاب شامل طیف وسیعی از احساسات و تجربیات شخصی نویسنده است که به صورت پراکنده و بدون ساختار روایی مشخصی ارائه شده‌اند. «اعترافات» را می‌توان به نوعی دفتر خاطرات یا مجموعه دلنوشته‌های نویسنده دانست که در آن او بدون هیچ‌گونه سانسور یا محدودیت، به بیان افکار و احساسات درونی خود پرداخته است. خاطره‌هایی که با دیدن عکسی، پیامی، آگهی ترحیمی، چیزی دوباره سر از گوشه‌های خاک خورده‌ی حافظه‌ بیرون آمده‌اند. گاهی هم داستان روایت آدم‌های گم‌شده‌ای است که نویسنده از دور یا نزدیک می‌شناخته و نتوانسته ان‌ها را فراموش کند. نویسنده معتقد است: «آدم‌ها با خودشان امید دارند و دلشوره؛ هیجان دارند و خستگی؛ خنده دارند و گریه... تکلیف‌شان روشن نیست.» با این استدلال نویسنده نتیجه می‌گیرد که «تکلیف کتابش هم روشن نیست. به این خاطر هرچه فکر کردم نتوانستم توضیحی در ادامه نامش بگذارم. بنویسم یادداشت‌های روزانه؟ بنویسم کتاب خاطرات؟ بنویسم مجموعه داستان؟ چیزی ننوشتم. هرچه دلتان می‌خواهد صدایش کنید.» اما نویسنده در فهرست کتاب برای عنوان نوشته‌هایش از قضیه استفاده کرده است. بسیاری از این قضیه‌ها مربوط به روابط دوستانه‌ی راوی با دخترها و روابط عشقی ناکام و شکست‌خورده‌‌ اوست؛ از دختر خیابانی گرفته تا دختر ارمنی، از عرب گرفته تا عجم. «قضیه‌ی جن»، «قضیه…