دعوت به مراسم گردن زنی

رمان «دعوت به مراسم گردن‌زنی» که ناباکوف آن را در سال ۱۹۳۵ (در دوران مهاجرتش به برلین) نگاشت، یکی از برجسته‌ترین، کابوس‌وارترین و فلسفی‌ترین آثار این نویسندهٔ بزرگ است. داستان دربارهٔ مردی به نام «سینسیناتوس سی.» است که در جامعه‌ای توتالیتر، مکانیکی و توخالی، به جرمی نامعلوم به نام «جعلِ واقعیت» یا «ارتباط با خویشتن» به مرگ (گردن‌زنی در تاریخ نامعلومی) محکوم شده است. او در سلول انتظار خود، در میان زندان‌بانانی دلقک‌صفت، وکیل‌مدافعی ساختگی و همسری ریاکار، روزهای منتهی به اعدام را سپری می‌کند.

ناباکوف در این اثر — که خودش آن را «شعری به شکل رمان» خوانده است — دنیایی کابوس‌وار خلق می‌کند که در آن مرز میان واقعیت و توهم از بین رفته است؛ فضایی که پیش‌درآمدی درخشان بر الگوهای رمان‌هایی چون ۱۹۸۴ جورج اورول و آثار فرانتس کافکا محسوب می‌شود.